Loads of times i forget what i want to say to people. When i'm thinking about things we've said later, i remember hundreds of things i could say to then. Here's a little story i'm writing for anybody willing to read it, about a duckling, who had the same problem as i do have it, sometimes.

Once upon a time in a little pond in the valley of peace lived a little ducking who had bright soft yellowish feathers, was very smart, knew loads of things but had a little problem, that enabled her to talk to other ducks. When all her friends talked about things that happened in the pond and beyond it or about the other issues ducks usually talk about, she allways wanted to join them in the conversation, but every time she wanted to say sth, she couldnt. At first other ducks allways waited for her to say sth, but after a while, when they realised she couldnt say anything they grew a habit that every time she wanted to say sth they ignored her and didnt bother to listen to her anymore. The other reason for this was also that at the times when she managed to say sth, nothing sensible came out of her, so they started to mock her and make fun of her. After that this little duck just listened to the conversations her fellow ducks had and thought to herself what she could say. When they made fun out of her she remembered millions of things what would be the best to say to them afterwards, when she was alone, somewhere between the grass in the pond. Although she hadnt got any friends, she enjoyed her life. There were many little things she could do by herself (i wont be telling you about what she did-if you want to know about that part you can simply ask me;)) and with her mother who loved her for as she was.

One day when she swam along, making circles around ducks talking about an important issue of how to maintain their feathers best, sth between the grass started to move. At first ducks ignored it, because they thought that clumbsy duckling was making that noise, but when the sound grew louder and nearer and far too loud for a little duckling to make by herself, they turned their heads slowly towards the direction the sound was comming from. Behind the curtain of grass they saw orange ears that stuck out of it and they knew imediately what was going on. They started to scream as loud as they could and there was feathers and chaos flying around everywhere around-all the ducks hide wherever they could before the fox could eat them but for the little duckling who was still busy making circles around the lake and who havent noticed what had happened yet. When she came to the place where other ducks were talking before, she thought to herself: "How come they've went to their homes so early. They've just started to make a fresh conversation which usually takes them hours to finish it." and just after completing a thought to herself she noticed a fox praying towards her. Forgetting about her fear of speaking she usually had and seeing all the feathers lying around in the water she said to the fox: "You ugly beast! How could you eat all my friends!? And what do you think i can do now all by myself, huh?! Think of how you would feel about if sb ate all your friends that you have! Think of how lonely and miserable you would be and now imagine how do i feel right now. You've done enough harm here-go away and never return back again. You're so mean and i thought you foxes were nicer. All the other ducks allways talked about how you were mean, eating ducks, but i didnt belive them. I said to myself, that such wonderfull beasts couldnt be as bad as others talked about, but now i see that they were right. You really are a cruel beast. You dont deserve to eat such fine ducks as you have. Go away! What are you waiting for?! GO AwAY!!!" Poo fox, all perplexed and stunned by the words little duck just said to her forgot about what she was doing there for a slip moment and then thought to herself: "What a small duck and what a big heart! She really must love her friends. I'm going to find my supper somewhere else." and she run away.

Little duck just started being sad when all the other ducks that hide between the bushes came out, touched by what they've just heard and some seen (yes, some couldnt hide that well and far so they could see what was actually happening, others just heard what was little duckling screaming, not just talking about). They hugged her and thanked her for what she had just done. They said to her that she was really brave and that they hope they could have been better and nicer to her and that they could let her a chance to speak when she tried to. After that evening little duckling was scared of speaking anymore. From that point on she told to her friends, yes her friends-she made friends, everything that was on her mind, although they usually didnt agree they listened for her advice. She still didnt agree to all their points of view but at least she could tell them now. She made a good friend, who thought the same as she did, but was usually quiet about such issues because he didnt want to be the only one with the same issue. They usually stepped together and tell what they thought. Some of their ideas even came true and ducks acceppted their thoughts. They made a harmony between themselves that they say had never been seen in that vally before, but was seen ever since and all the little ducks that ever lived knew the story of the brave duckling that saved her "friends" from the beast.



OK, this is a typical story with a happy ending and isnt exactly entirely about the issue i have, but it's a story. What do you think about it? Tell me!

L'histoire au sujet d'un petit caneton
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Des charges des périodes j'oublie ce que je veux dire pour peuple. Quand je pense aux choses que nous avons dites plus tard, je me rappelle des centaines de choses je pourrais dire à puis. Voici une petite histoire que j'écris pour quiconque qui veut la lire, au sujet d'un caneton, qui a eu le même problème que je l'ai, parfois.

Il était une fois dans un petit étang dans la vallée de la paix a vécu se penchant qui a eu les plumes jaunâtres molles lumineuses, était très futé, a connu des charges des choses mais a eu un petit problème, qui lui a permis de parler à d'autres canards. Quand tous ses amis ont parlé des choses qui se sont produites dans l'étang et au delà de lui ou au sujet des autres canards de questions parlent habituellement, elle des allways a voulu les joindre dans la conversation, mais chaque fois qu'elle a voulu dire le sth, elle ne pourrait pas. Au début d'autres allways de canards l'ont attendue pour indiquer le sth, mais après un moment, quand ils ont réalisé qu'elle ne pourrait dire rien ils ont accru une habitude que chaque fois elle a voulue pour indiquer le sth qu'ils l'ont ignorée et n'ont pris la peine d'écouter elle plus. L'autre raison de ceci était également celle à ce moment-là quand elle est parvenue à dire le sth, rien sensible est sortie de elle, ainsi ils ont commencé à la railler et à faire l'amusement de elle. Ensuite que ce petit canard a juste écouté les conversations son camarade se penche a eu et pensée à elle-même ce qu'elle pourrait dire. Quand ils ont fait l'amusement hors de elle elle s'est rappelée des millions de choses ce qui serait le meilleur à dire à elles après, quand elle était seule, quelque part entre l'herbe dans l'étang. Bien qu'elle hadnt ait obtenu tous les amis, elle a apprécié sa vie. Il y avait beaucoup de petites choses qu'elle pourrait faire toute seule (je ne vous dirai pas au sujet de ce qu'elle -si vous voulez savoir cette partie vous peut simplement me demander ;)) et avec sa mère pour qui l'a aimée pendant qu'elle était.

Un jour quand elle a nagé le long, faisant entoure autour des canards parlant d'une question importante de la façon maintenir leurs plumes mieux, sth entre l'herbe commencée pour se déplacer. Se penche au début l'a ignoré, parce qu'ils ont pensé que le caneton clumbsy faisait ce bruit, mais quand le bruit s'est développé plus fort et plus près et loin trop fort pour qu'un petit caneton fasse toute seule, ils ont tourné leurs têtes lentement vers la direction que le bruit venait de. Derrière le rideau de l'herbe ils ont vu que les oreilles oranges qui ont collé hors de lui et elles ont su immédiatement ce qui continuait. Ils ont commencé à crier aussi fort qu'ils pourraient et il y avait des plumes et vol de chaos autour partout d'autour-tout les canards les cachent là où pourrait avant que le renard pourrait les manger mais pour le petit caneton qui était encore les cercles de fabrication occupés autour du lac et qui havent noté ce qui s'était produit encore. Quand elle est venue à l'endroit avant où d'autres canards parlaient, elle a pensé à elle-même : « Comment se fait-il qu'ils aient est allé à leurs maisons tellement tôt. Ils ont juste commencé à faire une conversation fraîche qui leur prend habituellement des heures pour cela finir. « et juste aprés accomplir une pensée à elle-même elle a noté un renard prier vers elle. Oubli sa crainte parlant de elle a habituellement eu et voyant toutes plumes se trouver autour dans l'eau qu'elle a dite au renard : « Vous bête laide ! Comment pourriez-vous manger tous mes amis ! ? Et ce qui vous me pensent peuvent faire maintenant tous par me, huh ? ! Pensez à la façon dont vous vous sentiriez environ si le Sb mangeait tous vos amis que vous avez ! Pensez à la façon dont seul et malheureux vous seriez et imaginer maintenant comment je sentez en ce moment. Vous avez fait assez de mal ici-n'allez jamais loin et retour en arrière encore. Vous êtes ainsi le moyen et moi avons pensé que vous des renards étiez plus gentil. Tous autres allways de canards ont parlé de comment vous étiez moyen, mangeant des canards, mais je pas belive ils. J'ai dit à me, bêtes de ce de telles wonderfull ne pourrais pas être que le mauvais pendant que d'autres parlaient, mais maintenant moi voient qu'elles étaient exactes. Vous êtes vraiment une bête cruelle. Vous ne méritez pas de manger de tels canards d'amende que vous avez. Allez-vous -en ! Ce qui sont toi attendant ? ! ALLEZ-VOUS -EN ! ! ! Le « renard de Poo, tout confondu et assommé par le petit canard de mots juste dit à elle a oublié à ce qu'elle faisait là pendant un moment de glissade et a puis pensé à elle-même : « Quel petit canard et quel grand coeur ! Elle vraiment doit aimer ses amis. Je vais trouver mon dîner quelque part d'autre. « et elle courent loin.

Le petit canard a juste commencé à être triste quand tous autres canards qui se cachent entre les buissons ont sorti, touché par ce qu'ils viennent d'apprendre et certains vus (oui, certains ne pourraient pas cacher cela bon et loin ainsi ils pourraient voir ce qui se produisait réellement, d'autres juste ont entendu ce qui était petit caneton criant, pas simplement parlant). Ils l'ont étreinte et l'ont remerciée de ce qu'elle avait juste fait. Ils ont dit à elle qu'elle était bravent vraiment et qu'ils espèrent ils pourraient lui avoir été meilleurs et plus gentils et qu'ils pourraient la laisser une chance de parler quand elle a essayé à. Ensuite ce petit caneton de soirée a été effrayé de parler plus. De ce point dessus elle a dit à ses amis, oui elle qu'ami-elle a fait des amis, tout qui était sur son esprit, bien qu'ils habituellement n'ont pas convenu ils ont détecté à l'oreille son conseil. Elle n'était toujours pas d'accord sur tous leurs points de vue mais au moins elle pourrait leur dire maintenant. Elle a fait un bon ami, qui a pensé les mêmes qu'elle, mais était habituellement tranquille au sujet de telles questions parce qu'il n'a pas voulu être le seul avec la même question. Ils habituellement ont fait un pas ensemble et disent ce qu'ils ont pensé. Certaines de leurs idées sont même venues vrai et les canards acceppted leurs pensées. Ils ont fait une harmonie entre eux-mêmes qu'ils indiquent jamais n'avaient été vus dans celui vally avant, mais ont été vus depuis qu'et tous petits canards que jamais vécu a su l'histoire du caneton de braver qui a sauvé ses « amis » de la bête.



L'OK, ceci est une histoire typique avec une fin heureuse et n'est pas exactement entièrement au sujet de la question que j'ai, mais c'est une histoire. Que pensez-vous cela ? Dites-moi !

La historia sobre un pequeño anadón
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Las cargas de épocas me olvido de lo que deseo decir para poblar. Cuando estoy pensando de cosas que hemos dicho más adelante, recuerdo centenares de cosas podría decir a entonces. Aquí está una pequeña historia que estoy escribiendo para cualquiera que quiere leerla, sobre un anadón, que tenía el mismo problema que lo tengo, a veces.

Érase una vez en una pequeña charca en el valle de la paz vivió un poco ducking quién tenía plumas amarillentas suaves brillantes, era muy elegante, sabía cargas de cosas pero tenía un pequeño problema, que le permitió hablar con otros patos. Cuando todos sus amigos hablaron de las cosas que sucedieron en la charca y más allá de él o sobre los otros patos de las ediciones hablan generalmente, ella los allways deseó ensamblarlos en la conversación, pero cada vez que ella deseó decir el sth, ella no podría. Otros allways de los patos la esperaron al principio para decir el sth, pero un poco después, cuando realizaron que ella no podría decir cualquier cosa crecieron un hábito que ella deseó cada vez para decir el sth que no hicieron caso de ella y que no incomodaron escuchar ella más. La otra razón de esto era también ésa en los tiempos cuando ella manejó decir el sth, nada sensible salió de ella, así que comenzaron a de imitación la y a reírse de ella. Después que este pequeño pato acaba de escuchar las conversaciones su compañero ducks tenía y pensamiento a se qué ella podría decir. Cuando se rieron fuera de ella ella recordó millones de cosas cuál sería el mejor a decir a ellas luego, cuando ella estaba sola, en alguna parte entre la hierba en la charca. Aunque ella hadnt consiguió a cualquier amigo, ella gozó de su vida. Había muchas pequeñas cosas que ella podría hacer por se (no le diré sobre lo que ella -si usted desea saber sobre esa parte usted puede simplemente preguntarme;)) y con su madre para quien la amó mientras que ella era.

Un día cuando ella nadó adelante, haciendo circunda alrededor de los patos que hablan de una aplicación importante cómo mantener sus plumas lo más mejor posible, sth entre la hierba comenzada para moverse. Ducks al principio no hizo caso de él, porque pensaron que el anadón clumbsy hacía ese ruido, pero cuando el sonido creció más ruidosamente y para que un pequeño anadón haga más cerca y lejos demasiado ruidosamente por se, dieron vuelta a sus cabezas lentamente hacia la dirección que el sonido venía de. Detrás de la cortina de la hierba vieron que los oídos anaranjados que se pegaron fuera de ella y ellos sabían inmediatamente qué se encendía. Comenzaron a gritar tan ruidosamente como podrían y había plumas y vuelo podría del caos alrededor por todas partes de alrededor-todo los patos los oculta dondequiera que antes de que el zorro podría comerlos pero para el pequeño anadón que seguían siendo círculos de fabricación ocupados alrededor del lago y que havent notada qué había sucedido todavía. Cuando ella vino al lugar antes de donde otros patos hablaban, ella pensó a se: “Como se hace tienen fue a sus hogares tan temprano. Acaban de comenzar a hacer una conversación fresca que generalmente les tome horas para acabarlo. “y enseguida después de terminar un pensamiento a se ella notó un zorro el rogar hacia ella. El olvidarse sobre su miedo que hablaba de la ella tenía generalmente y que veía todas las plumas el mentir alrededor en el agua que ella dijo al zorro: ¡“Usted bestia fea! ¿Cómo podría usted comer a todos mis amigos!? ¡Y qué usted me piensan pueden ahora hacer todos de me, huh?! ¡Piense en cómo usted se sentiría alrededor si el sb comió a todos sus amigos que usted tiene! Piense en cómo es solo y desgraciado usted sería y ahora imaginarse cómo lo hago siéntase ahora. Usted ha hecho bastante daño lejos y nunca aquí-va vuelta detrás otra vez. Usted es así que el medio y yo pensamos que usted los zorros era más agradable. Todos los otros allways de los patos hablaron de cómo usted era malo, comiendo patos, pero no belive ellos. Dije a me, bestias de ese tales wonderfull no podría ser que el malo como otros hablaron, pero ahora yo considera que correctos. Usted realmente es una bestia cruel. Usted no merece comer los patos tales de la multa que usted tiene. ¡Salga! ¡Cuáles son usted que espera?! ¡SALGA!!! El “zorro de Poo, perplexed y atontado todo por el pequeño pato de las palabras apenas dicho a ella se olvidó de lo que ella hacía allí por un momento del resbalón y después pensó a se: ¡Un “qué pato pequeño y un qué corazón grande! Ella realmente debe amar a sus amigos. Voy a encontrar mi cena en alguna parte otra. “y ella funciona lejos.

El pequeño pato acaba de comenzar a ser triste cuando salieron todos los otros patos que ocultan entre los arbustos, tocado por lo que acaban de oír y algunos vistos (sí, algunos no podrían ocultar el bien y lejos así que podrían ver qué sucedía realmente, otros apenas oyeron cuál era pequeño anadón que gritaba, no apenas hablando). La abrazaron y la agradecieron por lo que ella acababa de hacer. Dijeron a ella que ella era realmente valiente y que esperan ellos habrían podido serle mejores y más agradables y que podrían dejarla una ocasión de hablar cuando ella intentó a. Ese pequeño anadón de la tarde fue asustado después del discurso más. De ese punto encendido ella dijo a sus amigos, sí ella que amigo-ella hizo a amigos, toda que estaba en su mente, aunque no convinieron generalmente esperaron a escuchar su consejo. Ella todavía no convino todos sus puntos de vista sino que por lo menos ella podría decirles ahora. Ella hizo a buen amigo, que pensó igual que ella lo hizo, pero estaba generalmente silenciosamente sobre tales ediciones porque él no deseó ser el único con la misma edición. Caminaron generalmente juntos y dicen lo que pensaron. Algunas de sus ideas incluso vinieron verdad y los patos acceppted sus pensamientos. Hicieron una armonía entre sí mismos que dicen nunca no habían sido vistos en ése vally antes, sino fueron vistos desde entonces y todos los pequeños patos que vivido siempre sabía la historia del anadón valiente que ahorró a sus “amigos” de la bestia.



La AUTORIZACIÓN, ésta es una historia típica con un conclusión feliz y no está exactamente enteramente sobre la edición que tengo, pero es una historia. ¿Qué usted piensa de él? ¡Dígame!

La storia circa un anatroccolo piccolo
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Carichi dei periodi mi dimentico che cosa desidero dire per popolare. Quando sto pensando alle cose ch'abbiamo detto più successivamente, mi ricordo delle centinaia delle cose potrei dire ad allora. Qui è una storia che piccola sto scrivendo per qualcuno che vuole leggerla a volte, circa un anatroccolo, che ha avuto lo stesso problema come esso.

Una volta in uno stagno piccolo nella valle di pace ha vissuto un piccolo che ducking chi ha avuto piume giallastre molli luminose, era molto astuto, ha conosciuto i carichi delle cose ma ha avuto un problema piccolo, che gli ha permesso di comunicare con altre anatre. Quando tutti gli suoi amici hanno parlato delle cose che sono accaduto nello stagno ed oltre esso o circa le altre anatre delle edizioni solitamente parlano di, allways ha desiderato unirla nella conversazione, ma ogni volta che ha desiderato dire lo sth, non potrebbe. Inizialmente altri allways delle anatre la hanno aspettata per dire lo sth, ma dopo un istante, quando hanno realizzato che non potrebbe dire qualche cosa hanno sviluppato un'abitudine che sempre ha desiderato per dire lo sth la hanno ignorata e non si sono preoccupate di ascoltare lei più. L'altro motivo per questo era inoltre quello ai tempi quando è riuscito a dire lo sth, niente di ragionevole la ha uscita da, in modo da hanno cominciato deriderli e fare il divertimento di lei. Dopo che questa anatra piccola ha ascoltato appena le conversazioni il suo collega ducks ha avuto e pensiero a sè che cosa potrebbe dire. Quando hanno fatto il divertimento da lei si è ricordata di milioni di cose che cosa sarebbe il la cosa migliore da dire in seguito a loro, quando era sola, in qualche luogo fra l'erba nello stagno. Anche se hadnt ha ottenuto tutti gli amici, ha goduto la sua vita. Ci erano molte cose che piccole potrebbe fare da sè (gli non dirò circa che cosa -se desiderate sapere circa quella parte voi può semplicemente chiedermi;)) e con la sua madre che la amava per mentre era.

Un giorno quando ha nuotato avanti, facente circonda intorno alle anatre che parlano di un'emissione importante di come effettuare il più bene le loro piume, sth fra l'erba iniziata per muoversi. Inizialmente ducks lo ha ignorato, perché hanno pensato che l'anatroccolo clumbsy stesse facendo quel rumore, ma quando il suono si è sviluppato più alto ed affinchè un anatroccolo piccolo gli facesse più vicino e lontano troppo alto, hanno girato lentamente le loro teste verso il senso che il suono stava venendo da. Dietro la tenda di erba hanno visto che gli orecchi arancioni che hanno attaccato da esso e hanno conosciuto immediatamente che cosa stava accendendo. Hanno cominciato gridare alto come potrebbero e ci erano piume e volo di caos intorno dappertutto al intorno-tutto le anatre li nasconde laddove potrebbe prima che la volpe potrebbe mangiarla ma per l'anatroccolo piccolo che era ancora cerchi facenti occupati intorno al lago e che havent notato che cosa era accaduto ancora. Quando è venuto al posto di dove altre anatre stavano comunicando prima, ha pensato a sè: “Come mai hanno è andato così presto alle loro sedi. Hanno cominciato appena fare una conversazione fresca che solitamente occorre loro le ore per rifinirla. “e subito dopo completarle un pensiero ha notato una volpe pregare verso lei. Dimenticandosi circa il suo timore che parla della ha avuta solitamente e che vede tutte le piume trovarsi intorno nell'acqua che ha detto alla volpe: “Voi bestia ugly! Come potreste mangiare tutti gli miei amici!? E che cosa voi lo pensano possono ora fare tutti da me, huh?! Pensi a come riterreste circa se lo Sb mangiasse tutti gli vostri amici che avete! Pensi a quanto solo e misero sareste ed ora immaginare come ritenga ora. Avete fatto abbastanza danno qui-non andate via e mai ritorno indietro ancora. Siete in modo da la media ed io hanno pensato che volpi foste più piacevoli. Tutti i altri allways delle anatre hanno parlato di come eravate medi, mangiando le anatre, ma non belive loro. Ho detto a me, bestie di quel tali wonderfull non potrei essere come il Male mentre altri hanno parlato di, ma ora io vede che erano di destra. Realmente siete una bestia crudele. Non vi meritate di mangiare tali anatre dell'indennità come avete. Vada via! Che cosa sono voi che aspettate?! VADA via!!! “La volpe di Poo, interamente perplexed e stordita dall'anatra piccola di parole detta appena a lei si è dimenticata a che cosa stava facendo là per un momento di slittamento ed allora ha pensato a sè: “Ché piccola anatra e ché cuore grande! Realmente deve amare i suoi amici. Sto andando trovare il mio supper in qualche luogo altro. “e funziona via.

L'anatra piccola ha cominciato appena essere triste quando tutte le altre anatre che si nascondono fra i cespugli hanno uscito, toccato da che cosa si sono sentite appena ed alcuni visti (sì, alcuni non potrebbero nascondere quello buono e lontano in modo da potrebbero vedere che cosa realmente stava accadendo, altre appena si sono sentite che cosa era anatroccolo piccolo che grida, non appena parlando). La hanno abbracciata e la hanno ringraziata per che cosa aveva fatto appena. Hanno detto a lei che era realmente brave e che sperano potrebbero essere migliori e più piacevoli lei e che potrebbero lasciarli una probabilità parlare quando ha provato a. Dopo quell'anatroccolo piccolo di sera è stato spaventato di parlare più. Da quel punto sopra ha detto a ai suoi amici, sì lei che amico-ha fatto gli amici, tutto che fosse sulla sua mente, anche se non hanno accosentito solitamente hanno aspettato di sentire il suo consiglio. Ancora non ha accosentito a tutti i loro punti di vista ma almeno potrebbe dire loro ora. Ha fatto un buon amico, che ha pensato lo stesso come, ma era solitamente quiet circa tali edizioni perché non ha desiderato essere quello unico con la stessa edizione. Hanno fatto un passo solitamente insieme e dicono a che cosa hanno pensato. Alcune delle loro idee persino sono venuto allineare e le anatre acceppted i loro pensieri. Hanno fatto un'armonia fra se stesso che dicono mai non erano stati visti in quanto vally prima, ma sono stati visti da quando e tutte le anatre piccole che vivo mai ha conosciuto la storia dell'anatroccolo brave che ha conservato i suoi “amici„ dalla bestia.



L'APPROVAZIONE, questa è una storia tipica con una conclusione felice e non è esattamente interamente circa l'edizione che ho, ma è una storia. Che cosa pensate a questo proposito? Dicami!

Die Geschichte über ein kleines Entlein
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Lasten von Zeiten vergesse ich, was ich sagen möchte, um Völker. Wenn ich an Sachen denke, die wir später gesagt haben, erinnere mich ich Hunderte an Sachen ich zu dann sagen könnte. Ist hier eine kleine Geschichte, die ich für jedes schreibe, das willt, sie, manchmal zu lesen, über ein Entlein, das das gleiche hatte Problem, dem ich es habe.

Einst in einem kleinen Teich in der Senke des Friedens lebte wenig, das duckt, wem helle weiche gelbliche Federn hatte, war sehr intelligent, kannte Lasten von Sachen, aber hatte ein kleines Problem, das ihr ermöglichte, mit anderen Enten zu sprechen. Als alle ihre Freunde über Sachen, die im Teich und über es hinaus oder über die anderen Ausgaben Enten geschahen, sprechen normalerweise sprachen, wollte sie allways sie im Gespräch verbinden, aber, jedesmal wenn sie sth sagen wollte, könnte sie nicht. Anfangs warteten andere Enten allways, daß sie sth sagt, aber nach einer Weile, als sie verwirklichten, sie nicht nichts sagen könnte, wuchsen sie eine Gewohnheit, die jedesmal sie sth sagen wünschte, das, sie sie ignorierten und nicht störten, auf sie mehr zu hören. Der andere Grund für dieses war auch der zu den Zeiten, als sie handhabte, sth zu sagen, vernünftiges nichts herauskam aus sie, also begannen sie, sie zu verspotten und über ihr lustig zu machen. Nachher, daß diese kleine Ente gerade zu den Gesprächen hörte, duckt sich ihr Gefährte hatte und Gedanke zu, was sie sagen könnte. Als sie Spaß aus ihr heraus bildeten, erinnerte sich sie Millionen an Sachen, was, zu ihnen danach zu sagen, als sie allein war, irgendwo zwischen dem Gras im Teich das beste sein würde. Obgleich sie hadnt alle mögliche Freunde erhielt, genoß sie ihr Leben. Es gab viele kleine Sachen, die sie durch tun könnte (ich werde nicht Ihnen erklären über, was sie, -wenn Sie in diesem Teil auskennen möchten, Sie mich einfach fragen kann;)) und mit ihrer Mutter, die sie liebte für, während sie war.

Ein Tag, als sie entlang schwamm, bildend kreist um die Enten ein, die über eine wichtige Ausgabe sprechen von, wie man ihre Federn gut, sth zwischen dem Gras beibehält, das begonnen wird, um zu bewegen. Duckt anfangs sich ignorierte es, weil sie dachten, daß clumbsy Entlein diese Geräusche bildete, aber, als der Ton louder und nahe und weit auch loud wuchs, damit ein kleines Entlein durch bildet, drehten sie ihre Köpfe langsam in Richtung zur Richtung, die der Ton von kam. Hinter dem Vorhang des Grases sahen sie, daß orange Ohren, die aus ihm heraus hafteten und sie sofort wußten, was los war. Sie begannen, wie sie und es konnten, Federn und Chaosfliegen gab um überall um-alle Enten gleichgültig wo sie könnte, bevor der Fuchs verstecken sie essen könnte, aber für das kleine Entlein so loud zu schreien, das noch beschäftigte bildende Kreise um den See waren und das havent beachtet, was schon geschehen war. Vor als sie zum kam Platz, dem andere Enten sprachen, dachte sie zu: „Wie kommt es sie haben, zu ihren Häusern so früh ging. Sie haben gerade begonnen, ein frisches Gespräch zu bilden, das ihnen Stunden normalerweise dauert, um es zu beenden. „und gleich nach dem Durchführen eines Gedankens zu, beachtete sie einen Fuchs, in Richtung zu ihr zu beten. Vergessen über ihre Furcht vor, die hatte ihr spricht, normalerweise und alle Federn herum, sieht zu liegen im Wasser, die, das sie zum Fuchs sagte: „Sie häßliches Tier! Wie konnten Sie alle meine Freunde essen!? Und was Sie mich können alle durch mich jetzt tun denken, huh?! Denken Sie an, wie Sie ungefähr fühlen würden, wenn Sb alle Ihre Freunde aß, die Sie haben! Denken Sie an, wie einsam und miserabel Sie sein würden und jetzt sich vorzustellen, wie ich, im Augenblick glauben Sie. Sie haben genügend Schaden hier-gehen weg und nie Rückkehr zurück wieder getan. Sie sind, also dachten Mittel und ich, daß Sie Füchse netter waren. Alle anderen Enten allways, die gesprochen wurden, wie Sie Mittel waren, Enten, aber mich essend nicht belive sie. Ich sagte zu mich, dieses solche wonderfull Tiere könnte nicht sein, denen Schlechtes, während andere sprachen, aber jetzt ich sehen, daß sie recht waren. Sie sind wirklich ein grausames Tier. Sie verdienen nicht, solche Geldstrafe Enten zu essen, die Sie haben. Gehen Sie weg! Was Sie wartend? sind! GEHEN Sie!! weg! „Der Poo Fuchs, ganz verdutzt und durch die kleine Ente der Wörter betäubt, die gerade zu ihr gesagt wurde, vergaß an was sie dort während eines Belegmomentes tat und dachte dann zu: „Eine was für kleine Ente und ein was für grosses Herz! Sie muß ihre Freunde wirklich lieben. Ich werde mein Abendessen sonst irgendwo finden. „und sie läuft weg.

Kleine Ente fing gerade an, traurig zu sein, als alle anderen Enten, die zwischen den Büschen sich verstecken, herauskamen, berührt durch, was sie gerade gehört haben und einige gesehen (ja, konnten einige nicht wohles das verstecken und weit, also konnten sie sehen was wirklich geschah, andere gerade hörten was das kleine Entlein war, das schreit und nicht gerade sprechen). Sie umarmten sie und dankten ihr für, was sie gerade getan hatte. Sie sagten zu ihr, daß sie wirklich tapfer war und daß sie hoffen, sie zu ihr besser und netter gewesen sein konnten und daß sie sie lassen konnten eine Wahrscheinlichkeit zu sprechen, als sie zu versuchte. Nachher wurde dieses kleine Entlein des Abends von mehr sprechen erschrocken. Von diesem Punkt an erklärte sie ihren Freunden, ja sie, die Freund-sie Freunde bildete, alles, die auf ihrem Verstand war, obgleich stimmten sie normalerweise nicht zu, hörten sie auf ihren Rat. Sie noch stimmte nicht allen ihren Gesichtspunkten zu, aber mindestens sie könnte jetzt erklären ihnen. Sie bildete einen guten Freund, der das selbe dachte, die sie, aber war normalerweise auf stille Art über solche Ausgaben, weil er nicht das einzige mit der gleichen Ausgabe sein wollte. Sie traten normalerweise zusammen und erklären, was sie dachten. Einige ihrer Ideen kamen sogar zutreffend und Enten acceppted ihre Gedanken. Sie bildeten eine Harmonie zwischen selbst, daß sie waren nie gesehen worden in die vally vor, aber wurden gesehen seitdem sagen und allen kleinen Enten, daß überhaupt gelebt die Geschichte des tapferen Entleins kannte, das ihre „Freunde“ vom Tier speicherte.



O.K., dieses ist eine typische Geschichte mit einem glücklichen Ende und ist nicht genau völlig über die Ausgabe, die ich habe, aber es ist eine Geschichte. Was denken Sie an es? Erklären Sie mir!

A história sobre um patinho pequeno
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Cargas das épocas eu esqueço-me de o que eu quero dizer povoar. Quando eu estou pensando sobre coisas que nós temos dito mais tarde, eu recordo centenas das coisas eu poderia dizer a então. Está aqui uma história que pequena eu estou escrevendo para qualquer um que quer a ler às vezes, sobre um patinho, que tenha o mesmo problema que eu o tenho.

Uma vez em cima de um momento em uma lagoa pequena no vale da paz viveu um pouco que ducking quem tivesse penas amareladas macias brilhantes, fosse muito esperto, soubesse cargas das coisas mas teve um problema pequeno, que a permitisse de falar a outros patos. Quando todos seus amigos falaram sobre as coisas que aconteceram na lagoa e além dele ou sobre outras edições que os patos falam geralmente aproximadamente, allways quis juntá-lo na conversação, mas cada vez que quis dizer o sth, não poderia. Início em outros allways dos patos esperados lhe dizer o sth, mas após um quando, quando realizaram que não poderia dizer qualquer coisa eles cresceu um hábito que todas as vezes quisesse dizer o sth eles ignorou-a e não se incomodou escutar-lhe anymore. A outra razão para esta era também aquela nos tempos quando controlou dizer o sth, nada sensible saiu dela, assim que começaram mock a e fazer o divertimento dela. Em seguida que este pato pequeno escutou apenas as conversações seu companheiro ducks herselfteve- e pensamento o que poderia dizer. Quando fizeram o divertimento fora dela recordou milhões das coisas o que seria o mais melhor a lhes dizer mais tarde, quando estava sozinha, em algum lugar entre a grama na lagoa. Embora hadnt começasse todos os amigos, apreciou sua vida. Havia muitas coisas que pequenas poderia fazer por herself (eu não o estarei dizendo sobre o que -se você quisesse saber sobre essa parte você pode simplesmente me perguntar;)) e com sua mãe que a amou para enquanto era.

Um dia quando nadou longitudinalmente, fazendo circunda em torno dos patos que falam sobre uma introdução importante de como manter melhor suas penas, sth entre a grama começada mover-se. No início ducks ignorado lhe, porque pensaram de que o patinho clumbsy fazia esse ruído, mas quando o som cresceu mais ruidosamente e mais próximo e distante demasiado ruidosamente para que um patinho pequeno faça por herself, giraram suas cabeças lentamente para o sentido que o som vinha de. Atrás da cortina da grama viram que as orelhas alaranjadas que furaram fora dela e souberam imediatamente o que estava indo sobre. Começaram gritar tão ruidosamente como poderiam e havia penas e vôo do caos em torno em toda parte do em torno-todo os patos os esconde wherever poderia antes que a raposa poderia os comer mas para o patinho pequeno que eram ainda círculos fazendo ocupados em torno do lago e que havent observado o que tinha acontecido ainda. Quando veio ao lugar de onde outros patos estavam falando antes, herselfpensou-: “Como vindo têm foi a seus repousos assim cedo. Começaram apenas fazer uma conversação fresca que lhes fizesse exame geralmente de horas para o terminar. “e imediatamente depois de terminar um pensamento a herself observou uma raposa praying para ela. Esquecer-se sobre seu medo que fala da teve geralmente e que vê todas as penas encontrar-se ao redor na água que disse à raposa: “Você besta feia! Como poderia você comer todos meus amigos!? E o que você pensam do eu podem fazer agora tudo por myself, huh?! Pense de como você sentiria aproximadamente se o sb comer todos seus amigos que você tem! Pense de como só e miserável você seria e para imaginar agora como eu sinta direito agora. Você fêz bastante dano aqui-vai afastado e nunca retorno para trás outra vez. Você é assim que o meio e eu pensamos que você raposas era mais agradável. Todos os outros allways dos patos falaram sobre como você era médio, comendo patos, mas eu não belive eles. Eu myselfdisse-, bestas desse tais wonderfull não poderia ser como o bad enquanto outro falou aproximadamente, mas agora mim vê que era direito. Você é realmente uma besta cruel. Você não merece comer tais patos da multa como você tem. Parta! O que são você que espera?! PARTA!!! De “a raposa Poo, toda perplexed e stunned pelo pato pequeno das palavras dito apenas a ela esqueceu-se sobre o que fazia lá por um momento do deslizamento e herselfpensou-se então: “Que pato pequeno e que coração grande! Realmente deve amar seus amigos. Eu estou indo encontrar em algum lugar meu supper outro. “e funciona afastado.

O pato pequeno começou apenas ser sad quando todos os outros patos que escondem entre os arbustos saíram, tocado por o que se ouviram apenas e alguns vistos (sim, alguns não poderiam esconder aquele bom e distante assim que poderiam ver o que estava acontecendo realmente, outros apenas ouviram-se o que era patinho pequeno que grita, não apenas falando aproximadamente). Abraçaram-na e agradeceram-na para o que tinha feito apenas. Disseram-lhe que era realmente brava e que esperam eles poderiam ter sido melhores e mais agradáveis a ela e que poderiam a deixar uma possibilidade falar quando tentou a. Em seguida esse patinho pequeno da noite scared do discurso anymore. Desse ponto sobre disse a seus amigos, sim ela que amigo-fêz amigos, tudo que estava em sua mente, embora geralmente não concordaram aguardaram até escutar seu conselho. Ainda não concordou a todos seus pontos da vista mas pelo menos poderia dizer-lhes agora. Fêz um amigo bom, que pensasse do mesmo como, mas foi geralmente quiet sobre tais edições porque não quis ser único com a mesma edição. Pisaram geralmente junto e dizem o que pensaram. Algumas de suas idéias vieram mesmo verdadeiro e os patos acceppted seus pensamentos. Fizeram uma harmonia entre se que dizem não tinham sido vistos nunca naquele vally antes, mas estiveram vistos sempre desde que e todos os patos pequenos que viveram sempre soube a história do patinho bravo que conservou seus “amigos” da besta.



A APROVAÇÃO, esta é uma história típica com um ending feliz e não é exatamente inteiramente sobre a edição que eu tenho, mas é uma história. Que você pensa sobre ele? Diga-me!

Berättelsen om lite en Duckling
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Laddar av tider som jag glömmer vad jag önskar till något att säga att bemanna. När I-förmiddagen som är tänkande om saker oss, har said mer sistnämnd, minns jag hundratals saker som jag kunde något att säga till därefter. Här lite är en förmiddaghandstil för berättelse i för vem som helst som är villiga som ibland läser det, om en duckling, som hade det samma problemet, som jag har det.

En gång på en tid i ett damm i dalen av fred bodde ducka vem lite hade ljusa mjuka gulaktiga fjädrar, var mycket smart, visste laddar av saker, men hade lite lite ett problem, som möjliggj橬一j henne för att tala till andra änder. När all hennes omtalad saker för vänner, som händde i damm, och det okända det eller om, annat utfärdar, talar änder vanligt omkring, önskade hon allways att sammanfoga dem i konversationen, men varje tid önskade hon till något att sägasth, henne kunde inte. Först väntade andra andallways henne till något att sägasth, men efter ett tag, då de realiserade att hon inte kunde något att säga något, växte de en vana som varje tid hon önskade till något att sägasth som, de ignorerade henne och inte besvärade för att lyssna till henne anymore. Annat resonerar för detta var också det på tiderna, då hon klarade av till något att sägasth, ingenting som är förnuftigt, kom ut ur henne, så de startade att förlöjliga henne och göra gyckel av henne. , att After detta lite anden lyssnade precis till konversationerna, hade hennes med- änder och tänkt till hon själv vad hon kunde något att säga. Var den bäst till något att säga till dem därefter, då hon var ensam, då de gjorde gyckel ut ur henne, mindes hon att miljoner av saker vad skulle någonstans mellan gräset i damm. Även om hon hadnt fick några vänner, tyckte om hon hennes liv. Det fanns många småsaker som hon kunde göra vid hon själv (jag ska för att inte vara träffande dig om vad hon, -om du önskar att veta om den del dig kan enkelt fråga mig;)) och med henne fostra vem älskade henne för, som hon var.

En dag, då hon simmade along, danande cirklar runt om änder som talar om ett viktigt, utfärdar av hur man underhåller deras bäst fjädrar, sth mellan gräset som startas till flyttningen. Duckar först ignorerade det, därför att de tänkte att den clumbsy ducklingen var danande som stojar, men, då det solitt växte mer hög och närmare och alldeles högt för att lite en duckling ska göra vid hon själv, vände de deras huvud långsamt in mot riktningen som det solitt var kommande från. Bak gardinen av gräs som de sågar apelsinen, gå i ax det fastnat ut ur det, och de visste omgående vad gick på. De startade att skrika så högt, som de kunde, och det fanns fjädrar, och kaosflyget runt om runt om-alla änderna döljer överallt dem kunde wherever, för räven kunde äta dem, men för ducklingen, som var stilla upptagen danande, cirklar lite runt om laken och som havent som märkas vad hade händt ännu. Då hon kom till förlägga var andra änder talade för, tänkte hon till hon själv: ”Hur kommet de har, gick till deras tidig sort för hem så. De har precis startat att göra en ny konversation som tar vanligt dem timmar för att avsluta det. ”och rättvist, når hon har avslutat en tanke till hon själv, märkte hon en räv att be in mot henne. Att glömma om hennes skräck av som talar hade hon vanligt, och ser alla fjädrar att ligga omkring i bevattna som hon sade till räven: ”Dig fult fä! Hur kunde du äta alla min vänner!? Och vad gör dig funderare som jag kan göra nu alla mig själv, huh?! Funderare av hur du skulle känselförnimmelse omkring, om sb åt alla dina vänner som du har! Funderare av, hur ensamt och bedrövligt du skulle, är och föreställer nu hur I-känselförnimmelsen rätt nu. Du har gjort nog skada här-går bort och aldrig återgång baksida igen. Du är, så medlet och jag tänkte att du lurar var mer trevlig. Alla andra omtalade andallways, hur du var genomsnittlig och att äta änder, men mig inte belive dem. Jag sade till jag själv, fän för den kunde sådan wonderfull inte vara som dåliga som andra som var omtalade, men nu ser jag att de var högra. Du är egentligen ett grymt fä. Du förtjänar inte för att äta sådan fina änder som du har. Gå bort! Vad är dig som väntar?! GÅ bort!!! ”Bajsa räven, all förvirrat och bedövat av uttrycker anden som sägs till precis henne, glömde lite om vad hon gjorde där för ett snedstegögonblick och tänkte därefter till hon själv: ”Vad en liten and och en vilken stora hjärta! Hon egentligen måste älska hennes vänner. Förmiddag som I går att finna min kvällsmål någonstans annars. ”och hon kör bort.

Ducka lite precis startat att vara ledset, när alla andra änder, som döljer mellan buskarna kom ut, berört vid vad de har precis hört och sedda några (ja, några kunde inte dölja den brunn och långt, så de kunde se vad händde faktiskt, andra precis hörde vad var lite ducklingen som skriker och inte precis att tala omkring). De kramade henne och tackade henne för vad hon hade precis gjort. De sade till henne att hon var egentligen modig och, att de hoppas dem kunde ha varit bättre och mer trevlig till henne och att de kunde låta henne en riskera tala, då hon försökte till. After skrämmdes den duckling för aftonen lite av att tala anymore. Från det peka henne berättade på till hennes vänner, ja henne som vän-hon gjorde vänner, allt som var på henne varar besvärad, även om de inte instämmde vanligt dem lyssnade för hennes rådgivning. Hon stillar instämmde inte till allt deras pekar av beskådar, men hon åtminstone kunde berätta dem nu. Hon gjorde en bra vän, som tänkte samma, som hon, men var vanligt tyst omkring sådan utfärdar, därför att han inte önskade att vara den enda med samma utfärdar. De klev vanligt tillsammans och berättar vad de tänkte. Några av deras idéer kom även riktigt, och änder acceppted deras tankar. De gjorde en harmoni mellan dem, att de något att säga aldrig hade setts däri vally för, men sågs någonsin, sedan och alla änder, som bodde, visste någonsin lite berättelsen av den modiga ducklingen som sparade hennes ”vänner” från fät.



REKO är är denna en typisk berättelse med en lycklig ändelse och inte exakt helt om utfärda som jag har, men det är en berättelse. vad dig funderare om den? Berätta mig!

Рассказ о маленьком утенке
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Нагрузки времен я забываю я хочу сказать для того чтобы населить. Когда я думаю о вещах, котор мы говорили более поздно, я вспоминаю сотниы вещей я смог сказать к после этого. Здесь маленький рассказ, котор я пишу для anybody завещая читать его, о утенке, который имел такую же проблему какой я имею ее, иногда.

Однажды в маленьком пруде в долине мира жило маленькое ducking имело яркие мягкие желтовато пер, было очень франтовск, знало нагрузки вещей но имело маленькую проблему, которая позволила она поговорить к другим уткам. Когда все ее друзья talk about вещи случились в пруде и за им или о других утках вопросов обычно talk about, она allways хотела соединить их в переговоре, но every time она хотела сказать sth, она не смогла. Во-первых другие allways уток ждали ее для того чтобы сказать sth, но через некоторое время, когда они осуществили она не смогло сказать что-нибыдь они выросли привычка которую every time она хотела для того чтобы сказать sth, котор они проигнорировали ее и не докучали слушать к ей больше. Другая причина для этого была также тем на временах когда она управляла сказать sth, ничего здравое come out of она, поэтому они начали глумиться она и сделаться потеха ее. Поже что эта маленькая утка как раз слушала к переговорам ее утки собрата имели и мысль к себе она смогла сказать. Когда они сделали потеху из ее она вспомнила миллионы вещей было бы самыми лучшими, котор нужно сказать к им потом, когда она была одной, где-то между травой в пруде. Хотя она hadnt получила любых друзей, она насладилась ее жизнью. Были много маленьких вещей, котор она смогла сделать by herself (я не буду говорить вас о она делать-если вы хотите знать о той части вы может просто спросить мне;)) и с ее матью полюбил ее для по мере того как она была.

Один день когда она поплавала вперед, делая объезжает вокруг уток talk about существенный вопрос как поддерживать их пер наиболее наилучшим образом, sth между травой начатой для того чтобы двинуть. Во-первых утки проигнорировали его, потому что они думали что clumbsy утенок делал тот шум, но когда выросли, что более louder и более ближайше и далеко слишком loud для маленького утенка сделал звук by herself, они повернули их головки медленно к направлению, котор звук приходил от. За занавесом травы они увидели померанцовые уши вставили из его и они знали немедленно шло дальше. Они начали scream как loud по мере того как они смогли и были пер и летание беспорядок вокруг везде вокруг-всего утки прячет wherever их смог прежде чем лисица смогла съесть их но для маленького утенка были все еще многодельными делая кругами вокруг озера и havent замеченное случилось пока. Когда она пришла к месту где другие утки говорили перед, она думала к себе: «How come они имеют пошл к их домам настолько раньше. Они как раз начинали сделать свежий переговор обычно принимает им часы для того чтобы закончить его. «и сразу после завершать мысль к себе она заметила, что лисица помолила к ей. Забывать о ее страхе говоря она обычно имела и видя, что все пер лежали вокруг в воде, котор она сказала к лисице: «Вы уродский зверь! Как смогли вы съесть всех моих друзей!? И вы думают я могут сделать теперь все собой, huh?! Думайте как вы чувствовали бы около если sb съел всех ваших друзей, то вы имеете! Думайте как сиротливо и горемычно вы были бы и теперь представить как делаю я чувствуйте right now. Вы делали достаточный вред здесь-не идете прочь и никогда возвращение назад снова. Вы поэтому середина и я думали вы лисицы было более славны. Все другие talk about allways уток как вы были средни, ел уток, но меня сделали не belive они. Я сказал к себе, звери того такие wonderfull не смог быть каким неудача по мере того как другие talk about, но теперь мне видит что они были правы. Вы реально будете жестокосердным зверем. Вы не заслуживаете съесть таких точных уток вы имеете. Пойдите прочь! Будут вами?! ПОЙДИТЕ прочь!!! «Лисица Poo, все perplexed и оглушила словами маленькая, котор утка как раз сказанная к ей забыла о она делала там на момент выскальзования и после этого подумала к себе: «Что малая утка и что большое сердце! Она реально должна полюбить ее друзей. Я иду считать мой ужин где-то друг. «и она бежит прочь.

Маленькая утка как раз начала быть уныла когда все другие утки прячут между кустиками пришли вне, после того как она коснута они как раз слышали и увиденные некоторые (да, некоторые не смогли спрятать то хорошее и далеко поэтому они смогли увидеть фактическ случалось, другие как раз услышали было маленьким утенком screaming, как раз talk about). Они обняли ее и возблагодарили ее для она как раз сделала. Они сказали к ей что она была реально храбрейша и что они надеются они смогли быть более лучшими и более славными к ей и что они смогли препятствовать ей шанс поговорить когда она попыталась к. Поже вспугнул тот утенка вечера маленький говорить больше. От того пункта дальше она сказала к ее друзьям, да ей, котор друг-она сделала друзей, всему которое находилось на ее разуме, хотя они обычно не соглашались они listen for ее консультация. Она все еще не согласовала все их точки зрения но по крайней мере она смогла сказать им теперь. Она сделала хорошего друга, который думал эти же какие она сделала, но была обычно тихо о таких вопросах потому что он не хотел быть единственное одним с таким же вопросом. Они обычно шагнули совместно и говорят они думали. Некоторые из их идей даже пришли поистине и утки acceppted их мысли. Они сделали сработанность между собой что они говорят никогда не были увидены в том vally перед, а были увидены ever since и всем маленьким уткам которые всегда жили знал рассказ храбрейшего утенка который сохранил ее «друзей» от зверя.



О'КЕЙОМ, этим будет типичный рассказ с счастливой законцовкой и не точно вс о вопросе, котор я имею, но будет рассказом. Вы думаете о ем? Скажите мне!

Het verhaal over een weinig Eendje
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Ladingen van tijden vergeet ik wat ik aan mensen wil zeggen. Wanneer ik over dingen denk die wij later hebben gezegd, ik herinner honderden dingen ik kon dan zeggen aan. Hier is een klein verhaal ik voor om het even wie bereid schrijf om het, over een eendje te lezen, dat het zelfde probleem had dat ik het, soms heb.

Eens in een kleine vijver in de vallei van vrede leefde een weinig weinig die wie ducking heldere zachte geelachtige veren had, zeer slim was, kende een weinig ladingen van dingen maar had een klein probleem, dat haar om aan andere eenden toeliet te spreken. Toen al haar vrienden over dingen spraken die in de vijver gebeurden en voorbij het of over de andere kwesties de eenden gewoonlijk over spreken, wilde zij allways zich bij hen in het gesprek aansluiten, maar telkens als zij wilde zeggen sth, kon zij niet. Eerst wachtten andere eenden allways op haar te zeggen sth, maar na een tijdje, toen zij realiseerden zij niet om het even wat kon zeggen kweekten zij een gewoonte dat telkens als zij wilde zeggen sth zij haar negeerden en niet om aan haar hinderden meer te luisteren. De andere reden voor dit was ook dat in The Times toen zij erin slaagde te zeggen sth, zinnig niets uit haar kwam, zodat begonnen zij om haar te bespotten en pret van haar te maken. Na dat luisterde deze kleine eend enkel aan de gesprekken haar medeeenden hadden en aan zich dachten wat zij kon zeggen. Toen zij pret uit haar maakten herinnerde zij miljoenen dingen wat het beste zou zijn aan hen, toen zij alleen was, ergens tussen het gras in de vijver daarna te zeggen. Hoewel zij hadnt om het even welke vrienden kreeg, genoot zij van haar leven. Er waren vele kleine dingen zij zelf (ik niet u zal vertellen over welk zij -als u van dat deel wilt op de hoogte zijn u me kan eenvoudig vragen;) kon doen) en met haar moeder die van haar voor zoals hield was zij.

Één dag toen zij zwom, makend cirkels die rond eenden over een belangrijke kwestie van hoe te om hun veren het best, sth tussen het gras spreken te handhaven begon zich te bewegen. Eerst negeerden de eenden het, omdat zij dachten dat het clumbsy eendje dat lawaai maakte, maar toen het geluid luidere en meer dichtbijgelegen en verre te luid voor een klein eendje om kweekte zelf te maken, draaiden zij langzaam hun hoofden naar de richting het geluid uit kwam. Achter het gordijn van gras zagen zij oranje oren die uit het plakten en zij wisten onmiddellijk wat gebeurde. Zij begonnen om zo luid te gillen aangezien zij konden en er veren en chaos overal rond-helemaal vliegend rond de eendenhuid waren waar zij konden alvorens de vos hen maar voor het kleine eendje kon eten dat nog bezig was het maken van cirkels rond het meer en dat havent opgemerkt wat nog was gebeurd. Toen zij aan de plaats kwam waar andere eenden voordien spraken, dacht zij aan zich: „Hoe gekomen zij zo vroeg gingen naar hun huizen hebben. Zij zijn net begonnen om een vers gesprek te maken dat hen gewoonlijk uren neemt om het te beëindigen. „en vlak na de voltooiing van een gedachte aan zich merkte zij een vos op biddend naar haar. Het vergeten over haar vrees om te spreken en had zij gewoonlijk alle veren te zien liggend rond in het water dat zij aan de vos heeft gezegd: „U lelijk dier! Hoe kon u al mijn vrienden! eten? En wat u denken ik allen door mij kan nu doen, huh?! Denk aan hoe u ongeveer zou voelen als Sb al uw vrienden at die u hebt! Denk aan hoe eenzaam en miserabel u zou zijn en nu zou veronderstellen hoe ik op dit ogenblik voel. U hebt genoeg kwaad hier-gaat weg en nooit terugkeert terug opnieuw gedaan. U bent zo betekent en ik dacht u vossen aardiger was. Alle andere eenden allways worden gesproken die over hoe u gemiddeld was, etend eenden, maar ik niet belive hen. Ik zei aan mij, dat dergelijke wonderfulldieren niet konden zo slecht zijn aangezien anderen over spraken, maar zie ik nu dat zij juist waren. U werkelijk bent een wreed dier. U verdient niet om dergelijke fijne eenden te eten die u hebt. Ga weg! Wat u die wachten op? zijn! GA!! weg! „Poo de vos, allen verward en overweldigd door de woorden weinig eend zei enkel aan haar vergat over wat zij daar voor een misstapogenblik deed en toen aan zich dacht: „Wat een kleine eend en wat een groot hart! Zij moet werkelijk van haar vrienden houden. Ik ga mijn avondmaal ergens anders vinden. „en zij loopt weg.

Weinig eend begon enkel droevig zijnd toen alle andere eenden die tussen de struiken verbergen uit kwamen, geraakt door wat hebben gehoord zij net en gezien wat (ja, konden wat niet verbergen dat goed en veel zo zij konden zien wat eigenlijk gebeurde, anderen enkel gehoord wat weinig eendje het gillen was, niet alleen sprekend over). Zij koesterden haar en dankten haar voor wat zij net had gedaan. Zij zeiden aan haar dat zij werkelijk moedig was en dat zij hopen zij aan haar beter en aardiger konden geweest zijn en dat zij haar konden laten een kans te spreken toen zij aan probeerde. Na die avond werd weinig eendje doen schrikken van meer het spreken. Van dat punt op vertelde zij aan haar vrienden, ja haar vriend-zij maakte vrienden, alles die op haar mening was, hoewel zij gewoonlijk niet akkoord gaan zij op haar raad letten. Zij ging niet nog met al hun standpunten akkoord maar minstens kon zij hen nu vertellen. Zij maakte gewoonlijk een goede vriend, die het zelfde dacht als zij, maar was stil over dergelijke kwesties omdat hij niet wilde zijn enige met de zelfde kwestie. Zij stapten gewoonlijk samen en vertellen wat zij dachten. Sommige van hun ideeën kwamen zelfs waar en eenden acceppted hun gedachten. Zij maakten een harmonie onderling die zij zeggen nooit in dat vally voordien waren gezien, maar gezien sinds en alle kleine eenden die ooit leefden het verhaal van het moedige eendje kenden dat haar „vrienden“ van het dier redde.



O.K., is dit een typisch verhaal met een gelukkig einde en is niet precies volledig over de kwestie die ik heb gehad, maar het is een verhaal. Wat denkt u over het? Vertel me!

القصة حول بطيطة صغيرة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
تحميل الأوقات ينسى أنا ماذا أنا أريد أن يقول أن يعمّموا. عندما يفكّر أنا حول أشياء نحن قد قلنا فيما بعد, أنا أتذكّر مئات الأشياء أنا استطاع قلت إلى بعد ذلك. هنا قصة صغيرة أنا أكون أكتب ل أيّ شخص يريد أن يقرأ هو, حول بطيطة, الذي تلقّى ال نفسه مشكلة مثلما أنا أتلقّى هو, أحيانا.

[أنس وبون ا تيم] في بركة صغيرة في الواد السلام عاش بعض يغطس الذي تلقّى رياش ساطعة ليّنة ضارب إلى الصّفرة, كان جدّا ذكيّة, عرف تحميل الأشياء غير أنّ تلقّى مشكلة صغيرة, أنّ مكّنه أن يتحدّث إلى أخرى بطوط. عندما [تلك بووت] كلّه صديقات أشياء أنّ حدث في البركة وإلى ما بعد هو أو حول الأخرى إصدارات بطوط عادة [تلك بووت], هو [ألّوس] أراد أن يتلاقىهم في المحادثة, غير أنّ [إفري تيم] هو أراد أن يقول [سث], هو استطاع لم. أوّلا أخرى بطوط انتظر [ألّوس] ل ه أن يقول [سث], غير أنّ بعد فترة, عندما هم حقّقوا هو استطاع لم يقل أيّ شيء هم نماوا عادة أنّ [إفري تيم] هو أراد أن يقول [سث] هم تجاهلواه ولم ازعج أن يستمع إلى ه بعد الآن. الأخرى كان سبب ل هذا أيضا أنّ في الأوقات عندما هو أدار أن يقول [سث], لاشيء محسوسة [كم ووت وف] ه, لذلك هم بدأوا أن يسخره وجعلت حالة لهو من ه. في ما بعد أنّ استمع هذا بطّ صغيرة فقط إلى المحادثات رفيقته يغطس تلقّى وفكرة إلى بنفسي ماذا هو استطاع قلت. عندما جعل هم حالة لهو من ه هو تذكّر ملايين الأشياء ماذا كان الجيّدة أن يقول إلى هم [أفتروردس], عندما هو كان بانفراد, في مكان ما بين العشب في البركة. رغم أنّ هو [هدنت] حصل أيّ صديقات, استمتع هو حياته. هناك كان كثير أشياء صغيرة هو استطاع أتمّت [بي هرسلف] (سيقول أنا لن يكون أنت حول ماذا هو [ديد-يف] أنت تريد أن يعرف حول أنّ جزء أنت يستطيع ببساطة سألتني;)) ومع أمه الذي أحبّه ل بما أنّ هو كان.

واحدة يوم عندما سبح هو جانبا, يجعل يدير حول بطوط [تلك بووت] إصدار مهمّة من كيف أن يبقي رياشهم على أحسن وجه, [سث] بين العشب يبدأ أن يتحرّك. أوّلا يغطس تجاهل هو, لأنّ هم فكّروا أنّ جعل بطيطة [كلومبسي] كان أنّ ضوضاء, غير أنّ عندما الصوة نما [لوودر] و [نرر] وبعيدا أيضا عاليّا لبطيطة صغيرة أن يجعل [بي هرسلف], هم التفتوا رؤوسهم ببطء نحو الاتّجاه الصوة كان أتى من. خلف الستار العشب رأى هم آذان برتقاليّة أنّ ب التصق من هو وهم عرفوا فورا ماذا كان ذهب فوق. هم بدأوا أن يصرخ مثل عاليّا بما أنّ استطاع هم وهناك كان رياش وحالة فوضى طيران حول في كلّ مكان [أرووند-لّ] البطوط يخفي أينما هم استطاع قبل أن الثعلب استطاع أكلتهم غير أنّ لالبطيطة صغيرة الذي كان بعد مشغولة يجعل دوائر حول البحيرة والذي [هفنت] يلاحظ ماذا كان قد حدث بعد. عندما أتى هو إلى المكان حيث أخرى بطوط كان تحدّثوا قبل, هو فكّر إلى بنفسي: "[هوو كم] هم كان قد ذهب إلى منازلهم هكذا باكرا. يبدأ هم يتلقّى فقط أن يجعل محادثة طازجة أيّ عادة يأخذهم ساعات أن ينهي هو. "و [جوست فتر] يتمّ فكرة إلى بنفسي لاحظ هو ثعلب يصلّي نحو ه. ينسى حول خوفه من يتكلّم تلقّى هو عادة ويرى [ألّ ث] رياش يكذب حوالي في الماء هو قال إلى الثعلب: "أنت الحيوان قبيحة! كيف استطاع أنت أكلت كلّي صديقات!? وماذا أنت يفكّر أنا يستطيع أتمّت الآن كلّ ب بنفسي, [هوه]?! فكّرت من كيف أنت شعرت حوالي إن [سب] أكل كلّك صديقات أنّ أنت تتلقّى! فكّرت من كيف وحيدة وهزيلة أنت كنت والآن تخيّلت كيف أتمّ أنا شعرت حاليّا. أنت قد أتمّت بما فيه الكفاية ضرر [هر-غو] بعيدا وأبدا عودة إلى الخلف ثانية. أنت لذلك فكّر وسيلة وأنا أنت ثعالب كنت لطيفة. [ألّ ث] أخرى بطوط [تلك بووت] [ألّوس] كيف أنت كنت متوسّطة, يأكل بطوط, غير أنّ أنا أتمّت لا [بليف] هم. أنا قلت إلى بنفسي, أنّ هذا [ووندرفولّ] الحيوان استطاع لم يكن مثلما سيّئ بما أنّ أخرى [تلك بووت], غير أنّ الآن أنا يرى أنّ كان هم يصحّ. أنت حقّا الحيوان قاسية. أنت لا تستحقّ أن يأكل هذا غرامة بطوط مثلما أنت تتلقّى. ذهبت بعيدا! ماذا يكون أنت ينتظر ل?! ذهبت [أوي]!!! "[بوو] نسي ثعلب, جميعا يربك ويبهت بالكلمات بطّ صغيرة فقط يقال إلى ه حول ماذا هو كان أتمّ هناك لالزلّة عزم وبعد ذلك فكّر إلى بنفسي: "ما بطّ صغيرة وما قلب كبيرة! هو حقّا ينبغي أحبّت صديقاته. أنا أذهب أن يجد عشاءي في مكان ما أخرى. "ويركض هو بعيدا.

بدأ بطّ صغيرة فقط يكون حزينة عندما [ألّ ث] أخرى بطوط أنّ يخفي بين الأدغال أتوا خارجا, يلمس ب ماذا هم يتلقّى فقط يسمعون وبعض يرى (نعم, بعض استطاع لم يخف أنّ جيّدة وبعيدا لذلك هم استطاع رأيت ماذا كان واقعيّا حدث, أخرى فقط سمع ماذا كان بطيطة صغيرة يصرخ, لا فقط [تلك بووت]). هم عانقواه وشكره ل ماذا هو تلقّى فقط أتمّ. هم قالوا إلى ه أنّ كان هو حقّا شجاعة وأنّ هم يأملون هم استطاع يتلقّى كنت جيّدة ولطيفة إلى ه وأنّ هم استطاع تركته فرصة أن يتكلّم عندما هو حاول إلى. في ما بعد أنّ مساء أخفت بطيطة صغيرة كان من يتكلّم بعد الآن. من أنّ نقطة فوق قال هو إلى صديقاته, نعم ه [فريندس-ش] جعل صديقات, كلّ شيء أنّ كان على عقله, رغم أنّ هم عادة لم يوافقوا هم [ليستن فور] إشعاره. لم يوافق هو بعد إلى كلّهم [بوينت وف فيو] غير أنّ على الأقلّ هو استطاع قلتهم الآن. هو جعل صديقة جيّدة, الذي فكّر ال نفس مثلما هو أتمّ, غير أنّ كان عادة [قويت] حول هذا إصدارات لأنّ هو لم يرد أن يكون الوحيد واحدة مع ال نفسه إصدار. هم عادة خطاوا معا ويقول ماذا هم فكّروا. أتى بعض من أفكارهم حتّى يصحّ وبطوط [أكّبّتد] أفكارهم. هم جعلوا إنسجام بين بنفسي أنّ يقول هم تلقّى أبدا يكون رأيت في أنّ [فلّي] قبل, غير أنّ كان رأيت [إفر سنس] و [ألّ ث] بطوط صغيرة أنّ في أيّ وقت يعيش عرف القصة من البطيطة شجاعة أنّ أنقذ ه "صديقات" من الالحيوان.



[أك], هذا قصة نموذجيّة مع نهاية سعيدة وليس تماما كلّيّا حول الإصدار أنا أتلقّى, غير أنّ هو قصة. ماذا أنت تفكّر حول هو? قلتني!