Today as i went as every day on a walk with my dog interesting things happened. Firstly i heard a noise for which i though it was the sound of a tractor driving on the other side of the river, but that was just for the split second, because the sound i was hearing was too made. A tractor can't produce a sound so symetrical and interesting as was this one. I thought to myself: "This sounds just like sb's playing drums!", but then i left that thought aside, because who would play drums in the middle of a forest. Well ... when i come closer the sound grew nearer and i reached the point where i could see where sound came from. And what i've seen were a bunch of guys on the other side of the loud river fall at the beginning of a hill, who played on old barrels and drums and i stopped. I thought to myself how clever of them to come here, in the middle of nowhere to practice drumming. It made my day seeing them playing there. Why don't we do stuff like this? Why are we ashamed of doing music? Why we forget the prime feeling in us of producing music and not involve it in our lives? Why we always have to judge everything? Well, for some time when i walked on i heard them playing till i reached a point i couldn't hear them anymore. From there on i could only hear different kind of music: birds singing, wind blowing the branches of trees ... Later on me and my dog decided to rest and while i lay in the grass my dog went into water and lay there (it's so funny when she does that) and then we want to get some corn for the dinner ... but i think that's not so interesting as what i've written before.

Promenade d'aujourd'hui…
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Aujourd'hui pendant que j'allais pendant que journalier sur une promenade avec mon chien les choses qu'intéressantes se sont produit. Premièrement j'ai entendu un bruit pour lequel I cependant il était le bruit d'un tracteur conduisant de l'autre côté du fleuve, mais c'était juste pour l'en second lieu fendu, parce que le bruit que j'étais audition a été trop fait. Un tracteur ne peut pas produire un bruit si symétrique et intéressant de même que celui-ci. J'ai pensé à me : « Ceci semble juste comme les tambours de jeu du Sb !  », mais alors moi a laissé cette pensée de côte, parce que qui jouerait des tambours au milieu d'une forêt. Puits… quand je viens plus étroitement le bruit s'est développé plus proche et j'ai atteint le point où je pourrais voir d'où le bruit est venu. Et ce que j'ai vu étais un groupe de types de l'autre côté de la chute forte de fleuve au début d'une colline, qui a joué sur de vieux barils et tambours et je me suis arrêté. J'ai pensé à me comme c'est intelligent à eux venir ici, au milieu de nulle part pour pratiquer le tambourinage. Il a fait mon jour les voyant jouer là. Pourquoi ne faisons-nous pas la substance comme ceci ? Pourquoi avons-nous honte de faire la musique ? Pourquoi oublions-nous le sentiment principal dans nous de produire la musique et ne pas l'impliquer en nos vies ? Pourquoi toujours devons-nous juger tout ? Bien, pendant un certain temps quand j'ai marché dessus je les ai entendus jouer jusqu'à ce que j'aie atteint un point que je ne pourrais les entendre plus. Là dessus moi pourrais seulement recevoir des nouvelles le genre différent de musique : oiseaux chantant, vent soufflant les branches des arbres… Plus tard moi et mon chien ont décidé de me reposer et tandis que je m'étends dans l'herbe que mon chien est entrée dans l'eau et la configuration là (elle est si drôle quand elle fait que) et alors nous voulons obtenir du maïs pour le dîner… mais je pense qui n'est pas aussi intéressant car ce que j'ai écrit avant.

Caminata de hoy…
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Hoy mientras que fui mientras que diario en una caminata con mi perro que sucedieron las cosas interesantes. En primer lugar oí un ruido para el cual i él era sin embargo el sonido de un tractor que conducía en el otro lado del río, pero ése era justo para el segundo partido, porque el sonido que era audiencia fue hecho también. Un tractor no puede producir un sonido así que simétrico e interesando al igual que éste. Pensé a me: ¡“Esto suena justo como los tambores que juegan del sb! ”, pero entonces yo dejó ese pensamiento a un lado, porque quién jugaría los tambores en el medio de un bosque. Pozo… cuando vengo más cerca el sonido creció más cercano y alcancé el punto donde podría ver de adonde el sonido vino. Y qué he visto era un manojo de individuos en el otro lado de la caída ruidosa del río al principio de una colina, que jugó en viejos barriles y tambores y paré. Pensé a me cómo es listo de ellos venir aquí, en el medio de ninguna parte a practicar el teclear. Hizo mi día que los veía el jugar allí. ¿Por qué no hacemos la materia como esto? ¿Por qué estamos avergonzados de hacer música? ¿Por qué nos olvidamos de la sensación primera en nosotros de producir música y no implicarla en nuestras vidas? ¿Por qué tenemos que juzgar siempre todo? Bien, por una cierta hora cuando caminé encendido los oí el jugar hasta que alcancé un punto que no podría oírlos más. Allí encendido mí podría recibir noticias solamente de diversa clase de música: pájaros que cantan, viento que sopla los ramas de árboles… Después yo y mi perro decidían reclinarme y mientras que pongo en la hierba que mi perro entró el agua y la endecha allí (es tan divertida cuando ella hace que) y entonces deseamos conseguir algo de maíz para la cena… pero pienso que no es tan interesante pues qué he escrito antes.

Odierna camminata…
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Oggi mentre sono andato mentre giornaliere su una camminata con il mio cane che le cose interessanti sono accaduto. In primo luogo ho sentito un rumore per cui la i comunque esso era il suono di un trattore che guida dall'altro lato del fiume, ma quella era giusta per la seconda spaccato, perché il suono che ero udienza ugualmente è stato fatto. Un trattore non può produrre un suono così simmetrico ed interessando come era questo. Ho pensato a me: “Questo suona giusto come i tamburi di gioco dello Sb! „, ma allora io ha lasciato quel pensiero da parte, perché chi giocherebbe i tamburi nel mezzo di una foresta. Pozzo… quando vengo più vicino il suono si è sviluppato più vicino ed ho raggiunto il punto in cui potrei vedere da dove il suono è venuto. E che cosa ho visto ero un mazzo di tipi dall'altro lato della caduta forte del fiume all'inizio di una collina, che ha giocato sui vecchi barilotti e tamburi e mi sono arrestato. Ho pensato a me quanto intelligente di loro venire qui, nel mezzo di nessuna parte da esercitarmi in tamburellare. Ha fatto il mio giorno che li vede giocare là. Perchè non facciamo il roba come questo? Perchè siamo ashamed di fare la musica? Perchè ci dimentichiamo la sensibilità principale di produrre la musica e non coinvolgerla nelle nostre vite? Perchè dobbiamo giudicare sempre tutto? Bene, per un certo tempo quando ho camminato sopra li ho sentiti giocare finchè ho raggiunto un punto che non potrei sentirlo più. Là sopra dell'potrei ascoltare soltanto il genere differente di musica: uccelli che cantano, vento che salta i rami degli alberi… Più tardi me ed il mio cane hanno deciso riposarmi e mentre risiedo nell'erba che il mio cane ha entrato in acqua e nella disposizione là (è così divertente quando fa che) ed allora desideriamo ottenere un certo cereale per il pranzo… ma penso che non è così interessante poichè che cosa ho scritto prima.

Heutiger Weg…
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Heute, während ich während täglich auf einem Weg mit meinem Hund ging, den interessante Sachen geschahen. Erstens hörte ich Geräusche, für die i zwar es der Ton eines Traktors war, der auf die andere Seite des Flusses fährt, aber das für das aufgeteilte zweite gerecht war, weil der Ton, den ich Hörfähigkeit war, auch gebildet wurde. Ein Traktor kann nicht einen Ton produzieren also symmetrisch und interessierend, wie dieser. Ich dachte zu mich: „Dieses klingt wie spielende Trommeln des Sb gerecht! “, aber dann ich ließ diesen Gedanken beiseite, weil, wer Trommeln mitten in einem Wald spielen würde. Brunnen… sehen könnte, wenn ich komme nahe, wuchs der Ton näher und ich erreichte den Punkt, in dem ich wohin Ton von kam. Und was ich war ein Bündel Kerle auf der anderen Seite des lauten Flußfalles am Anfang eines Hügels gesehen habe, der auf alten Fässern und Trommeln spielte und ich stoppte. Ich dachte zu mich, wie man gescheit von ihnen, mitten in dem Nirgendwo herkommt, zum zu trommeln zu üben. Es bildete meinen Tag sie sehend, dort zu spielen. Warum nicht tun wir Material so? Warum sind wir über das Tun von Musik beschämt? Warum vergessen wir das Hauptgefühl in uns des Produzierens von Musik und sie nicht in unsere Leben mit einzubeziehen? Warum müssen wir alles immer beurteilen? Gut während einiger Zeit, als ich an ging, hörte ich sie zu spielen, bis ich einen Punkt erreichte, den ich nicht sie mehr hören könnte. Von dort an könnte mir unterschiedliche Art von Musik nur hören: Vögel, die singen, Wind, der durchbrennt die Niederlassungen der Bäume… Später ich und mein Hund entschieden, um stillzustehen und während ich in das Gras lege, das mein Hund in Wasser und in Lage einstieg, dort (sie so lustig ist, wenn sie tut, daß) und dann möchten wir etwas Mais für das Abendessen erhalten… aber ich denke, der nicht da so interessant ist, was ich vorher geschrieben habe.

Caminhada de hoje…
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Hoje enquanto eu fui enquanto diário em uma caminhada com meu cão que as coisas interessantes aconteceram. Firstly eu ouvi um ruído para que i though ele era o som de um trator que dirige no outro lado do rio, mas aquele era justo para o segundo rachado, porque o som que eu era hearing foi feito demasiado. Um trator não pode produzir um som assim que simétrico e interessando como era este. Eu myselfpensei-: “Isto soa justo como cilindros jogando do sb! ”, mas então mim deixou esse pensamento de lado, porque quem jogaria cilindros no meio de uma floresta. Poço… quando eu venho mais perto o som cresceu mais próximo e eu alcancei o ponto onde eu poderia ver de aonde o som veio. E o que eu vi era um grupo dos guys no outro lado da queda alta do rio no começo de um monte, que jogasse em tambores e em cilindros velhos e eu parei. Eu myselfpensei- de como inteligente deles vir aqui, no meio da nenhumaa parte a rufar da prática. Fêz meu dia que vê os jogar lá. Por que nós não fazemos o material como este? Por que somos nós ashamed de fazer a música? Por que nós nos esquecemos do sentimento principal em nós de produzir a música e para não a envolver em nossas vidas? Por que nós sempre temos que julgar tudo? Bem, por alguma hora quando eu andei sobre eu ouvi-os jogar até que eu alcancei um ponto que eu não poderia os ouvir anymore. Lá sobre do eu poderia somente ouvir o tipo diferente da música: pássaros que cantam, vento que funde as filiais das árvores… Mais tarde em mim e em meu cão decidiu-se descansar e quando eu colocar na grama que meu cão entrou na água e na configuração lá (é assim engraçada quando faz que) e então nós queremos começar algum milho para o jantar… mas eu penso que não é assim interessante porque o que eu tenho escrito antes.

Dagens gå…,
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
, som i dag jag gick som dagligt på en gå med mitt förföljer, händde den intressant saker. Firstly hörde jag en stoja som I det var though det solitt för av en traktor som kör på andra sidan av floden, men det var rättvist för del av en sekund, därför att det solitt mig var utfrågning gjordes för. En traktor kan inte jordbruksprodukter ett solitt så symmetriskt och intressera, som var denna. Jag tänkte till jag själv: ”Låter detta rättvisa lika sbs leka trummar! ” men därefter mig lämnade den tanke åt sidan, därför att vem skulle lek trummar i en mitt av en skog. Brunn…, när jag kommer mer nära det solitt, växte mer nearer, och jag nådde peka var jag kunde se var solitt kom från. Och vad jag har sett var en grupp av grabbar på andra sidan av den höga flodnedgången på början av en kull, som lekte på gammala trummor och, trummar, och jag stoppade. Jag tänkte till jag själv, hur av dem här man kommer, i en mitt av ingenstans som övar att trumma. Det gjorde min dag som ser dem att leka där. Why inte gör vi stoppar något liknande detta? Why är vi skamsna av att göra musik? Why glömmer vi den främsta känslan i oss av att producera musik och att inte gälla den i våra liv? Why måste vi alltid att bedöma allt? Välla fram för någon tid, då jag gick mig hörde på dem att leka kassalåda som jag nådde en peka, jag inte kunde höra dem anymore. Därifrån på kunde jag endast höra den olika sorten av musik: fåglar som sjunger, lindar att blåsa förgrena sig av trees…, Sedermera förföljer jag och mitt avgjort att vila, och stunder som jag lägger i det mitt gräset, förföljer gick in i bevattnar och lägger där (det är så roligt, när hon gör att) och därefter vi önskar att få någon havre för middagen…, men I-funderare som inte intresserar så som vad jag har skriftligt för.

Сегодняшняя прогулка…
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Сегодня по мере того как я пошел по мере того как ежедневно на прогулке с моей собакой интересные, котор вещи случились. Firstly я услышал шум для I однако оно был звук трактора управляя на другой стороне реки, но то было справедливо для split второго, потому что звук, котор я был слухом слишком был сделан. Трактор не может произвести звук поэтому симметрично и интересующ как было это одно. Я думал к себе: «Это звучает справедливым как барабанчики sb играя! », но после этого я оставил та мысль в сторону, потому что сыграло бы барабанчики in the middle of пуща. Добро… когда я приду более близко звук вырос более близким и я достиг пункт где я смог увидеть куда звук пришел от. И я видел был пуком вант на другой стороне громкого падения реки на начало холма, который сыграл на старых бочонках и барабанчиках и я остановил. Я думал к себе как ухищренному их прийти здесь, in the middle of nowhere, котор нужно напрактиковать барабанить. Оно сделало мой день видя, что они сыграли там. Почему мы не делаем вещество как это? Почему мы ashamed делать нот? Почему мы забываем основное ощупывание в нас производить нот и не включить его в наши жизни? Почему мы всегда должны судить все? Наилучшим образом, на некоторое время когда я погулял дальше я услышал, что они сыграли до я достиг пункт, котор я не смог услышать их больше. От там дальше я смог только услышать по-разному вроде нот: птицы пея, ветер дуя ветви валов… Later on я и моя собака решили и пока я кладу в траву моя, котор собака пошла в воду и положение там (оно настолько funny когда она делает что) и после этого мы хотим получить некоторую мозоль для обеда… но я думаю не настолько интересно по мере того как я писал раньше.

De gang van vandaag…
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Vandaag aangezien ik ging aangezien elke dag op een gang met mijn hond de interessante dingen gebeurden. Ten eerste hoorde ik een lawaai waarvoor I hoewel het het geluid van een tractor die aan de andere kant van de rivier drijft was, maar dat enkel voor de spleet tweede was, omdat het geluid ik hoorde ook werd gemaakt. Een tractor kan geen geluid veroorzaken dat zo symmetrisch en zoals dit men was interesseert. Ik dacht aan mij: „Dit klinkt enkel als het spelen van Sb trommels! “, maar liet ik toen die gedachte terzijde, omdat wie trommels in het midden van een bos zou spelen. Goed… wanneer ik dichter kom meer dichtbij groeide het geluid en ik bereikte het punt waar ik kon zien waar het geluid uit kwam. En welk ik heb gezien waren een bos van kerels aan de andere kant van de luide rivierdaling aan het begin van een heuvel, die op oude vaten en trommels speelde en ik ophield. Ik dacht aan mij hoe knap van hen om, in het midden van nergens aan praktijk het trommelen hier te komen. Het maakte mijn dag ziend hen daar speel. Waarom doen wij geen materiaal als dit? Waarom zijn wij beschaamd van het doen van muziek? Waarom wij vergeten het eerste gevoel in ons van het veroorzaken van muziek en het niet in ons leven impliceren? Waarom wij altijd moeten alles beoordelen? Goed, voor wat tijd toen ik op ik liep hoorde hen speel tot ik een punt bereikte ik niet hen kon meer horen. Van daar op kon ik verschillend soort muziek slechts horen: vogels die, wind die de takken van bomen blaast… zingen Later me en mijn hond besliste te rusten en terwijl ik in het gras leg ging mijn hond in water en legt daar (het is zo grappig wanneer zij dat) doet en dan willen wij wat graan voor het diner krijgen… maar ik denk die niet zo interessant aangezien ben welk ik voordien heb geschreven.

مشية هذه الأيّام…
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
اليوم بما أنّ أنا ذهبت بما أنّ يوميّة على مشية مع كلبي أشياء ممتعة حدثوا. أوّلا سمع أنا ضوضاء ل أيّ أنا مع ذلك هو كان الصوة من جرار يقود على الأخرى جانب من النهر, غير أنّ أنّ كان صحيحة للمنقسمة ثاني, لأنّ الصوة أنا كنت جلسة استماع كان أيضا جعلت. جرار يستطيع لا ينتج صوة لذلك [سمّتريك] ويهمّ بما أنّ كان هذا واحدة. أنا فكّرت إلى بنفسي: "يصوّت هذا صحيحة مثل [سب] يلعب طبل! ترك", غير أنّ بعد ذلك أنا أنّ فكرة على حدة, لأنّ الذي لعب طبل [إين ث ميدّل وف] غابة. بئر… عندما يأتي أنا قريبا الصوة نما قريبة وأنا بلغت النقطة حيث أنا استطاع رأيت حيث صوة أتى من. وماذا أنا قد رأيت كان حزمة الشدادات على الأخرى جانب من المرتفعة نهر سقوط في البداية من تل, الذي لعب على قديمة براميل وطبل وأنا توقّفت. أنا فكّرت إلى بنفسي كيف ذكيّة من هم أن يأتي هنا, [إين ث ميدّل وف] لامكان أن يمارس يطبّق. هو جعل يومي يرىهم يلعب هناك. لماذا لا يتمّ نحن مادّة خام مثل هذا? لماذا نكون نحن خجلة من يتمّ لون موسيقى? لماذا نحن نّسى الإحساس أوّليّة في نا من ينتج لون موسيقى ولا تضمّنت هو في حيواتنا? لماذا نحن دائما يضطرّ قضيت كلّ شيء? جيّدا, ل بعض وقت عندما مشى أنا فوق أنا سمعتهم يلعب حتّى أنا بلغت نقطة أنا استطاع لم يسمعهم بعد الآن. من هناك فوق أنا استطاع فقط سمعت نوع مختلفة لون موسيقى: عصافير يحرق, ريح يفجّر الفروع الأشجار… [لتر ون] قرّر ي وكلبي أن يستريح وبينما أنا أكذب في العشب كلبي ذهب داخل ماء ووضع تضاريس هناك (هو يكون هكذا مضحكة عندما هو يتمّ أنّ) وبعد ذلك نحن نريد أن يحصل بعض ذرة للعشاء… غير أنّ يفكّر أنا أنّ ليس هكذا ممتعة بما أنّ ماذا أنا قد كتبت من قبل.